درمان غیر مرسوم “بدون برچسب” برای بی خوابی
داروهای دیگری وجود دارند که به صورت بدون برچسب برای درمان بی خوابی مورد استفاده قرار می گیرند.
این داروها عبارت اند از:
- داروهای ضد افسردگی و آرام بخش مانند ترازودون و آمی تریپتیلین
- آنتی هیستامین یا ضد حساسیت
- دیفن هیدرامین (بنادریل).
نکته مورد توجه این است که در سال ۲۰۱۰ اولین داروی ضد حساسیت و داروی ضدافسردگی سه حلقه ای (TCA) به نام دوکسپین (سلینور) به منظور درمان بی خوابی به تأیید سازمان غذا و دارو رسید. دوزهای مصرفی پایین به میزان ۳ و ۶ میلی گرم از دوکسپین به صورت ترجیحی گیرنده H1 هیستامینی که تصور می شود. اثر آن روی بی خوابی را میانجی گری می کند،مسدود می کند. زیرا دوز داروی ضد افسردگی در روز برابر ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم است.
دو کسپین برای مشکل در ادامه خواب با حداقل عوارض جانبی در هر دو گروه بیماران جوان و مسن به مدت ۳ تا ۶ ماه اثربخش بوده است. این مشاهده که این دارو برای مشکل در شروع خواب بی اثر می باشد. امکان دارد ناشی از این باشد که ۳/۵ ساعت طول می کشد تا این دارو به سطوح حداکثری خود برسد.
داروی ضد روان پریشی به نام کویتیاپین برای بی خوابی به کار می رود. اما بر اساس پیشنهادات جدید ارائه شده توسط سازمان های روان پزشکی کانادایی بیان می شود که این داروها نباید به صورت روتین برای درمان بی خوابی اولیه استفاده شوند.
علاوه بر ”درمان غیرمرسوم برای بی خوابی ” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
