داروهای ضدصرع وخطررفتار وافکارخودکشی
در دسامبر ۲۰۰۸، سازمان غذا و دارو هشداری در مورد مصرف داروهای ضدصرع و خطر افزایش افکار و رفتار خودکشی ناشی از این داروها صادر کرد. جامعه پزشکی به این هشدار مظنون بود.(کانر، ۲۰۱۱). این شک به خصوص از این تفکر ناشی می شد که چندین عامل دیگر ممکن است در افزایش نرخ خودکشی در بیمارانی وجود داشته باشد. که داروهای ضدتشنج را برای درمان افسردگی، صرع، جراحی، اختلال دوقطبی، مصرف مواد و اختلالات اضطرابی مصرف می کنند.
بیمارانی که دارای بیماری صرع تشخیص داده شدند پیش از درمان دست به خودکشی زده بودند و گاهی این اتفاق دو یا سه بار قبل از هر گونه تشخیصی افتاده بود. (هسدوفر و همکاران، ۲۰۱۶). از آنجا که داروهای ضد تشنج هنوز برای چنین بیمارانی تجویز نشده بود. پس هر گونه افزایشی در این خطر نمی توانست به دلیل مصرف این داروها باشد.
چنین خطری پیش از این هم به دلیل اختلالات همزمان دو بیماری مانند افسردگی یا اختلال دو قطبی رخ داده بود. (فرر و همکاران، ۲۰۱۴).
تغییرات خلقی داروهای ضدصرع
صرف نظر از موارد اشاره شده، بیمارانی که داروهای ضد صرع مصرف می کنند باید به دقت از نظر تغییرات رفتاری مورد نظارت و معاینه قرار گیرند. زیرا این تغییرات می تواند پیش ساز و پیش زمینه خودکشی باشد. این تغییرات می تواند شامل:
- اضطراب ناشی از مصرف دارو
- پریشانی
- خصومت و جنون
- جنون خفیف باشد. (مولا و ساندر، ۲۰۱۵).
این هشدار نشان می دهد که داروهای ضد تشنج برای چه اهدافی به کار می روند مانند:
- درمان تشنج،
- اختلالات روان پزشکی
- درد
- سردردهای میگرنی
- سایر شرایط بالینی که وجود دارد.
علاوه بر ”داروهای ضدصرع وخطررفتار وافکارخودکشی ” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
