در دهه ۶۰ میلادی بنزودیازپینها جایگزین باربیتوراتها شده به سرعت کاربرد گسترده ای در دسته داروهای روان درمانی یافتند. عباراتی مانند آرام بخش و ضد اضطراب به سرعت جایگزین نام بنزودیازپینها شد..
این داروها هنوز هم رایج بوده و از شهرت بالایی برخوردارند.
اولفسون و همکارانش در مطالعهای نشان دادند که میزان مصرف بنزودیازپینها با افزایش سن تغییر میکند؛ بهطوری که ۲/۶ درصد از افراد جوان (۱۸ تا ۲۶ سال) و ۸/۷ درصد از سالمندان (۶۵ تا ۸۰ سال) حداقل یک نسخه از این داروها را دریافت میکنند. (این تخمین در میان ۷۵ میلیون نفر انجام شد) ۱۵ درصد از افراد موجود در گروه جوانان و ۳۱ درصد از افراد گروه مسن حداقل به مدت ۱۲۰ روز به مصرف دارو ادامه دادند. (اگرچه مصرف بیش از ۲ تا ۴ هفته از بنزودیازپین ها توسط سازمان غذا و دارو مورد تأیید قرار نگرفته است.)
و ۲۴ درصد از مصرف کنندگان به طور کلی به مصرف بنزودیازپین های دارای اثر طولانی مدت پرداختند. تجویز کنندگان غیر روان پزشک بیشترین نسخههای بنزودیازپین را تجویز کرده بودند. که اغلب شامل نسخههای طولانی مدت و تجویز بنزودیازپینهای دارای عملکرد بلندمدت برای بیماران مسن تر بود.
بنزودیازپینها ؛ خود درمانی و ترک مخدر
افراد معتاد به مواد مخدر، اغلب برای خوددرمانی، ترک اعتیاد یا کاهش اضطراب، بنزودیازپینها را مصرف کرده یا آنها را مورد سوءمصرف قرار میدهند. تا بتوانند با کاهش متابولیسم متادون اثرات آن را تشدید نمایند. و یا اینکه اثرات جانبی کوکائین و مت آمفتامین را کاهش دهند. مطالعه ای توسط سازمان غذا و دارو انجام شد و نشان داد که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ تعداد افرادی که مسکن مخدر مصرف کردهاند و یا به صورت مشترک بنزودیازپین هم برای آنها تجویز شده ۴۱ درصد افزایش یافته است.
در سال ۲۰۱۴، تعداد بیشتری( ۲/۵ میلیون نفر) از مصرف کنندگان مسکنهای مخدر در مقایسه با سال ۲۰۰۲ به طور همزمان بنزودیازپین نیز دریافت کردند. تجویز همزمان بنزودیازپین ها و مسکنهای مخدر نشان داده است که مصرف مقادیر بالا خطر مرگ را افزایش خواهد داد.
مطالعات جدید نشان میدهند که خطر مرگبار بودن اور دوز یا مصرف مقادیر بالا ۴ برابر بیشتر از مصرف مواد مخدر به تنهایی است. حتی اگر این مقدار در سطح پایینی قرار داشته باشد. از میان سربازان جانباز ایالات متحده که مسکن های مخدر دریافت میکنند. برای ۲۷ درصد از آنها نیز بنزودیازپین ها تجویز میشود.
طبق یافتههای این مطالعه، تجویز همزمان هر دو دارو برای جانبازان، در حدود ۵۰ درصد از مرگهای ناشی از مصرف بیشازاندازه (Overdose) نقش داشته است. ( پارک و همکاران ۲۰۱۵ ) این اطلاعات به این حقیقت اذعان دارند که بنزودیازپین ها به طور کافی و کامل قادر به درمان بیمارانی نیستند. که از اختلال استرس پس از سانحه رنج میبرند.
علاوه بر ” بنزودیازپینها ” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
