اختلال دوقطبی( اختلال-شیدایی افسردگی)

اختلال دو قطبی

اختلال دوقطبی( اختلال-شیدایی افسردگی) یکی از ۱۰ اختلال ناتوان کننده در جهان بوده و شیوع آن صرف نظر از ملیت، نژاد یا پایگاه اقتصادی ،اجتماعی، یک درصد از کل جمعیت است.

افراد مبتلا به این اختلال ،عملکرد سالم خود را طی سال‌های متمادی از دست می دهند که ممکن است در طی آن امرار معاش ،ازدواج ،روابط اجتماعی و حتی زندگی آنها تباه شود.

علائم افسردگی یک قطبی و دو قطبی:

علائم افسردگی تک‌قطبی و دوقطبی مشابه است و اغلب با اختلالات روانی دیگری همراهی دارند.

شروع این بیماری‌ها معمولاً در دهه دوم و سوم زندگی است و بین بروز علائم تا تشخیص و درمان درست ۶ تا ۱۰ سال تأخیر وجود دارد که بخشی از آن به دلیل دشواری تشخیص اختلال دوقطبی است.

ارزیابی مجدد متخصصان نشان داد ۲۰ درصد بیماران دارای اختلالات همبود و یک‌پنجم افراد با تشخیص اولیه افسردگی تک‌قطبی، در واقع اختلال دوقطبی دارند.

تشخیص اختلال دوقطبی:

در مطالعه BRIDGE (بهبود تشخیص، رهنمود و آموزش) مشخص شده است که برای نیمی از بیمارانی که در دوران افسردگی هستند به اشتباه تشخیص افسردگی یک قطبی داده شده است؛ در حالی که به اختلال دو قطبی مبتلا بوده‌اند و این تشخیص در یک ارزیابی جامع انجام می شود .

سایر عوامل پیش بینی کننده مرگ و میر در بیماران دو قطبی عبارت اند از:

جنس مذكر، سابقه ،الكليسم ،وضعیت شغلی ضعیف قبل از بیماری ،همچنین سابقه دوره‌های قبلی، ویژگی های جنون،و علائم عاطفی باقی مانده بین دوره‌ها.
درمان شدیدتر برای اختلال دو قطبی با هدف بهبودی کامل در هر دوره ،اگر امکان داشته باشد نیاز است.