راملتئون
راملتئون (روز ریم) که در سال ۲۰۰۵ مورد تأیید قرار گرفت اولین آگونیست دوگانه گیرنده های ملاتونین بود که برای فروش در دسترس قرار گرفت. این دارو از طریق تحریک گیرنده MT1 و هماهنگ سازی ساعت بیولوژیک به واسطه تحریک گیرنده MT2 باعث بهبود خواب آلودگی می شود. این دارو به منظور درمان بی خوابی ناشی از مشکل در به خواب رفتن به تأیید سازمان غذا و دارو رسیده است.
تصور می شود که این دارو اعتیاد آور نباشد؛ بنابراین پتانسیل سوء مصرف ندارد. تاکنون موردی از بازگشت بی خوابی پس از یک دوره مصرف شبانه دارو گزارش نشده است. در یک دوز قابل دسترسی ۸ میلی گرمی، می توان این دارو را ۳۰ دقیقه قبل از رفتن به تختخواب مصرف نمود. نیمه عمر ۱/۵ الی ۳ ساعتی (که می تواند متغیر باشد.) این دارو ممکن است کمی خواب آلودگی صبح گاهی در پی داشته باشد. با وجود این در مواردی دیده شده است که عملکرد رانندگی فرد در صبح روز بعد دچار اختلال شده است. (متیز و همکاران، ۲۰۱۱)
آزمایش های مرتبط
آزمایش‌های کنترل‌شده نشان دادند که اثربخشی این دارو بسیار محدود است. در این مطالعه، شروع خواب تنها ۱۰ تا ۱۵ دقیقه زودتر از گروه دارونما بود و دارو تأثیر چندانی بر کیفیت کلی خواب نداشت (لیو و وانگ، ۲۰۱۲).
مطالعه‌ای به‌روز (کوریاما و همکاران، ۲۰۱۴) نشان می‌دهد راملتئون به بهبود برخی ویژگی‌های خواب در افراد مبتلا به بی‌خوابی کوتاه‌مدت کمک می‌کند. با این حال، قدرت اثرگذاری این دارو در کل، در سطح متوسط است. تا کنون مقایسه ای میان داروهای ضد بی خوابی شامل NBZRAها انجام نشده است. بنابراین، در حال حاضر نمی توان اثربخشی این داروها را نسبت به سایر گزینه های درمانی تخمین زد.
نوریس و همکاران (۲۰۱۱) مطالعه ای را روی ۵ بیمار معتاد به الکل انجام دادند و به نمرات بالاتری در زمینه بی خوابی و کل زمان خواب و همچنین زمان کوتاهی برای به خواب رفتن دست یافتند. به دلیل عدم پتانسیل سوء مصرف راملتئون، لازم است که مطالعات بیشتری در مورد آن صورت گیرد. هاتا و همکاران (۲۰۱۴) گزارش کردند که راملتئون، مشابه ملاتونین، خطر هذیان‌گویی را در بیمارانِ پرخطر کاهش می‌دهد.
علاوه بر ”راملتئون ” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
