زالپلون و اسزو پیکلون

زالپلون

زالپلون (سوناتا) دومین آگونیست غیر بنزودیازپینی است که به زیر واحد a1 گیرنده گابا آ متصل می شود. این دارو به طور معمول رفتاری مشابه زولپیدم به عنوان یک داروی خواب آور از خود نشان می دهد. نیمه عمر زالپلون بسیار کوتاه است (حدود یک ساعت) و تنها ۳۰ درصد از دوز آن به جریان خون وارد می شود و بیشترین مقدار آن تحت متابولیسم اولیه در کبد قرار می گیرد. از آنجا که زالپلون جذب پایین و عملکردی کوتاه مدت دارد می توان انتظار داشت که پس از مصرف آن فرد دچار بی خوابی در شب شود. در عوض، اگر فرد بدون کمک دارویی قادر به خوابیدن یا ادامه خواب نباشد می تواند این دارو را که دارای عملکرد کوتاه مدت است، بدون ترس از اثرات زیان آور آن در صبح روز بعد مصرف کند.

زالپلون و خواب

دوز ۵ تا ۱۰ میلی گرم از زالپلون به سرعت خواب را القا می کند و کیفیت خواب بدون بازگشت بی خوابی ارتقاء پیدا می کند. زالپلون از این نظر مورد توجه است که دارای عوارض مخرب بر عملکرد روانی و توانایی رانندگی در صبح روز بعد از مصرف نیست. در حقیقت، ۴ روز بعد از مصرف خوراکی، بیشتر مقدار دارو از بدن خارج می شود. نیمه عمر کوتاه این دارو باعث می شود که صبح روز بعد از مصرف دارو متابولیزه شده. و منجر به وابستگی به آن در فرد نشود. در اصل، فرد دارویی را مصرف می کند که روزانه از بدن وی خارج شده و باقی نمی ماند. پتانسیل سوء مصرف در دوزهای بسیار بالا (۷۵-۲۵ میلی گرم) از این دارو در مقایسه با تریازولام (هالسیون) وجود دارد.

اسزو پیکلون

سازمان غذا و دارو (FDA)، اسزوپیکلون (لونستا) را به عنوان سومین داروی NBZA برای درمان بی‌خوابی تأیید کرده است. این دارو ایزومر فعال زوپیکلون (ایمووان) است. که سال ها خارج از ایالات متحده مصرف می شده است. اسزوپیکلون تمام رفتارهای زولپیدم و بنزودیازپین های متعارف را از خود بروز می دهد. از آنجا که نیمه عمر این دارو حدود ۶ ساعت است. می توان گفت که اسروپیکلون در میان NBZRAها طولانی ترین عملکرد را دارد.

بنابراین، ممکن است این دارو نسبت به سایر داروها به منظور بهبود تأخیر در خواب و ادامه خواب ترجیح داده شود. اما این مزیت به دلیل افزایش خطر آرام بخشی در روز بعد از بین می رود. مصرف بالاترین دوز این دارو (۳ میلی‌گرم)، در روز بعد با عوارضی نظیر اختلال حافظه و افت عملکرد روانی همراه است. در آوریل ۲۰۱۴، فرمولاسیون ژنریک اسزوپلیکون به تأیید سازمان غذا و دارو رسید.

اسزوپيكلون و خواب

در ماه مه سال ۲۰۱۴، سازمان غذا و دارو پیشنهاد داد که مقدار مصرفی در ابتدا باید از ۲ به ۱ میلی گرم کاهش یابد. این پیشنهاد مبتنی بر نتایج مطالعه ای بود که نشان داد بیمارانی که دوزهای بالاتری مصرف کرده بودند با افزایش خطر اختلالات شدید روانی و حافظه ای در صبح روز بعد از مصرف مواجه بودند. این سازمان خاطر نشان کرد که مقدار مصرفی را می توان در صورت نیاز تا ۲ الی ۳ میلی گرم افزایش داد. اما افرادی که ۳ میلی گرم دارو مصرف می کنند باید در روز بعد جوانب احتیاط را در فعالیت هایی مانند رانندگی که نیاز به تمرکز و توجه کامل دارد، رعایت کنند.

با وجود اثبات اثر بخشی داروهای نامبرده در کاهش بی خوابی؛ اما انتظار نمی رود که مصرف بنزودیازپین ها و داروهای Z منجر به بهبودی شوند. در یک مطالعه روی بیماران واقعی که اکثراً به طور همزمان دارای اختلالات روان پزشکی و بالینی بودند نیز مشخص شد که مصرف BZRA ها و NBZRAها نمی تواند منجر به از بین رفتن اشکال در خواب شود.

علاوه بر ” زالپلون و اسزو پیکلون ” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.