در این نوشتار به بررسی مختصری بر انتخاب بین داروهای مهارکننده بازجذب نوراپی نفرین وسروتونین می پردازیم. همراه مشاوره خوب باشید.
دس و نلافاکسین
در سال ۲۰۰۸، دس و نلافاکسین برای درمان افسردگی اساسی تحت نام های تجاری پریستیک و خدزلا مورد تأیید قرار گرفت. همان طور که پیش از این گفته شد ، دسونلافاکسین متابولیت فعال ونلافاکسین است و در نتیجه اثر ضدافسردگی، ایمنی و تحمل مشابهی با ولافاکسین دارد. این دارو با نیمه عمر ۱۱ ساعته نیازمند تنها یک دوز در روز است. دسونلافاکسین همچنین موجب کاهش دفعات و شدت گرگرفتگی در خانم های یائسه می شود، اما در سال ۲۰۱۱ سازمان غذا و دارو تایید آن برای این کاربرد را رد کرد.
دولوکستین
دولوکستین (سیمبالتا) یک ضدافسردگی با عمل دوگانه دیگر است که به ناقلان بازجذب نوراپی نفرین و سروتونین متصل و آنها را مهار میکند. مهار به نظر کامل تر از ونلافاکسین است. دولوکستین در درمان افسردگی و اضطراب کمی تأثیر گذار است و تأییدیه سازمان غذا و دارو را برای اختلال افسردگی اساسی و اختلال اضطراب فراگیر دارا است. شواهدی از برتر بودن این دارو نسبت به دیگر ضدافسردگیها یافتند که مورد توجه قرار نگرفت. گزارش کردند استفاده از دولوکستین در درمان فوری (۱۰ هفته) افسردگی خفیف مزمن از جمله اختلال دیس تایمی مؤثر است.
دولوکستین به طور قابل توجهی علائم فیزیکی درد مثل کمر درد، سردرد، درد عضلانی و مفاصل درد شانه و پشت را کاهش میدهد. که موجب کاهش تداخل با فعالیتهای روزانه و نیز کاهش درد در زمان بیداری میشود. این دارو در کاهش درد نوروپاتیک به دلیل نوروپاتی محیطی دیابتی و فیبرومیالژی مؤثر است. همچنین شواهدی وجود دارد که این دارو ممکن است موجب حمله های مانیا یا هایپومانیا در بیماران دچار اختلال دو قطبی شود.
نیمه عمر دولوکستین حدود ۱۲ ساعت است که اجازه تجویز یک دوز روزانه را میدهد. تهوع شایع ترین عارضه جانبی است افزایش وزن و اختلال عملکرد جنسی تا کنون از مشکلات این دارو نبوده است. افزایش فشار خون که فرض میشود با دولوکستین ایجاد میشود هنوز مشکل عمده ای در مطالعات بالینی نبوده است.
لوميلنا سييران
لومیلنا سیپران (فتزیما) یک داروی دیگر است که بازجذب نوراپی نفرین و سروتونین را مهار میکند و توسط سازمان غذا و دارو برای درمان اختلال افسردگی اساسی مورد تأیید قرار گرفته است. لومیلناسیپران در میزان اثر بخشی با دیگر ضدافسردگی ها قابل مقایسه است. عوارض جانبی رایج این دارو، اختلال عملکرد جنسی، تاکی کاردی، لرزش ،افزایش فشار خون و استفراغ است. برخلاف دیگر داروهای این دسته ممکن است دوز لومیلنا سیپران در افرادی که مشکل کلیوی دارند تغییر کند.
تمام داروهای این دسته مثل تمام مهارکننده های بازجذب سروتونین نوراپی نفرین میتوانند اختلال عملکرد جنسی تغییرات فشار خون تغییر به حالت مانیا (اگر تنها داروی درمان اختلال دوقطبی باشد) و همچنین توقف یا کاهش پاسخ دهی به دارو در درمان طولانی مدت را ایجاد کند.
علاوه بر “مهارکننده بازجذب نوراپی نفرین وسروتونین” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
