داروهای آرامبخش-خواب آور غیرباربيتورات
پارالدئید که پیش از باربیتورات ها به سیستم پزشکی وارد شده بود یک پلیمر استالدئید است. که محصول جانبی میانی حاصل از متابولیسم اتیل الکل در بدن میباشد. مصرف خوراکی یا مقعدی پارالدئید هر دو جهت درمان هذیان یا جنون الکلی به کار رفتهاند که خود نوعی علامت ترک الکل است. که توسط معتادان به الکل تحت فرآیند سم زدایی تجربه میشود. پارالدئید به سرعت هم از طریق دهان و هم مقعد جذب میشود. و پس از جذب دوز خواب آور طی ۱۰ الی ۱۵ دقیقه منجر به خواب میشود. مقدار بیشتر دارو در کبد به استالدئید متابولیزه میشود اگرچه مقداری از دارو نیز از طریق ریه ها دفع شده و منجر به بوی ناخوشایند نفس میشود.
كلرال هيدرات
كلرال هيدرات (نوکتک) نیز داروی دیگری است که از اواخر دهه ۸۰ میلادی در مصارف بالینی وجود داشته و هنوز هم در دسترس است. این دارو به سرعت به تری کلراتانول متابولیز میشود که مشتقی از اتیل الکل است که آرام بخش سیستم اعصاب مرکزی غیر انتخابی و شکل فعال کلرال هیدرات میباشد. این دارو یک آرام بخش- خواب آور مؤثر است که دارای نیمه عمر پلاسمای ۴ تا ۸ ساعته میباشد.
خماری روز بعد از مصرف این دارو در مقایسه با ترکیباتی که نیمه عمر طولانی تری دارند کمتر است. ترک این دارو ممکن است منجر به اختلال در خواب و یا کابوسهای وحشتناک شود. ترکیب کلرال هیدرات و الکل ممکن است منجر به افزایش مستی گیجی و فراموشی شود. این ترکیب که میکیفین نام دارد یکی از اولین نمونههای ترکیبی داروی تجاوز است.
<p>در اوایل دهه ۵۰ میلادی چندین نوع آرام بخش غیر باربیتورات مانند گلوتیمید ،(دوریدن) اتکلوروینول (پلاسیدیل) و متيفريلون (نولودار) به عنوان داروهای آرام بخش، خواب آور و ضد اضطراب معرفی شدند این داروها تا حدی مشابه باربیتوراتهابودند. اما با وجود این که از نظر داروشناسی تبادل پذیر هستند اما دقیقا همان هسته و اساس مشابه باربیتوراتها را نداشته و نمی توان آنها را رسما باربيتورات دانست این داروها نسبت به باربیتورات ها دارای هیچ نوع مزیتی نیز نبودند در حال حاضر که این داروها دیگر مصرف بالینی ندارند به ندرت میتوان آنها را داروهایی دانست که مورد سوء ا
ستفاده قرار میگیرند.
جایگزینی برای باربیتوراتهامپروبامات
اکوانیل ،میتون (مپروبامات) در سال ۱۹۵۵ به عنوان جایگزینی برای باربیتوراتها و همچنین به عنوان آرام بخش و ضد اضطراب روزانه به بازار ارائه شد عنوان داروی مسکن برای این دارو و هنگام ارائه آن به بازار به کار رفت تا بین این دارو و باربيتوراتها تفاوت ایجاد شود تفاوتی که در اقدامات پزشکی جایگاهی نداشت. مپروبامات نیز مانند باربیتوراتها منجر به آرامش روزانه طولانی مدت سرخوشی خفیف و کاهش اضطراب میشود.
مپروبامات (Meprobamate) نسبت به باربیتوراتها تنگی نفس کمتری ایجاد میکند و مسمومیت عمدی با دوز بالای آن، بهندرت به مرگ میانجامد. با این حال، اگر بیمار این دارو را همراه با سایر خوابآورهای مخدری مانند مورفین یا اکسیکدون مصرف کند، خطر مرگومیر به شدت افزایش مییابد. با وجود کاهش مداوم در مصرف بالینی این دارو اما سوء مصرف و اعتیاد به آن ادامه داشته و درمان آن مشکل است. این احتمال وجود دارد که مصرف میروباسات در دوره بارداری منجر به افزایش احتمال ناهنجاریهای مادرزادی و ارثی شود.
کاریسوپرودول
کاریسوپرودول (سوما) یک ترکیب پیش ساز برای میرونامات است و پس از جذب به سرعت به میروبامات متابولیزه میشود که فرم فعال دارو است. به چند دلیل این دارو هنوز هم توسط پزشکان تجویز میشود. همچنین به عنوان یک استفاده داروی مست کننده جر داروهایی ایت که مورد استفاده قرار میگیرد.
متاكوالون
متاكوالون (کوالود) یک آرام بخش غیر باربیتورات دیگر است که دلیل بالینی زیادی برای توجیه مصرف گسترده آن در گذشته وجود ندارد در اواخر دهه ۷۰ میلادی، شهرت و میزان سوء مصرف آن با ماری جوانا و الکل برابری میکرد. این میزان از توجه به این دارو به دلیل شهرت غیر قابل دفاع آن به عنوان یک داروی تقویت میل جنسی بود. در واقع، متاکوالون که آرام بخش به حساب میآمد همانند الکل یک کاهنده میل جنسی بود. با این وجود متاکوالون یک داروی تجاوز بود زیرا اثر فراموشی آور آن در مقادیری رخ میداد که کمتر از مقدار مورد نیاز برای ایجاد ناتوانی و عدم آگاهی بود. استفاده گسترده غیرقانونی و مرگهای بیشماری به سبب این دارو باعث شد که مصرف این دارو در سال ۱۹۸۴ در ایالات متحده ممنوع شود اگرچه منابع غیرقانونی به ندرت آن را دارویی میدانند که ممکن است مورد سوء استفاده قرار گیرد.
گاما هیدروکسی بوتیرات
گاما هیدروکسی بوتیرات (اکسریم GHB ) داروی جذابی است. زیرا یک انتقال دهنده عصبی درون زا است. که از گلوتامات ساخته شده و به گیرندههای GHB موجود بر روی هر دو نورونهای پیش و پس سیناپسی متصل شده و آزادسازی گابا را مهارمیکند. در مقادیر بالا GHB هم به طور مستقیم به عنوان یک آگونیست گیرنده GABAB و هم به طور غیر مستقیم از طريق متابولیسم آن به گابا عمل میکند. ابسالوم و همکاران به بررسی مکانیسم عمل پیچیده GHB و بیان جزئیات بیشتر آن پرداخته اند.
GHB نقطه شروع سریع تری حدود ۱۵ دقیقه و نیمه عمر کوتاهی حدود ۳۰ دقیقه دارد این دارو به سرعت به دی اکسید کربن و آب متابولیز میشود. این دارو حتی در دوره های زمانی کوتاه مدت نیز در ادرار قابل تشخیص است. مصرف بیش از حد ،این دارو منجر به مسائلی مانند گیجی هذیان گویی، عدم خوداگاهی، کما و مرگ میشود. ترکیب این دارو با الکل منجر به افزایش میزان مسمومیت با آن میشود. ترک حاد این دارو در یک فرد معتاد به GHB منجر به شروع سریع بیخوابی ،اضطراب ،توهم تروما، پریشانی و سایر علائم میشود. علائم ترک اغلب طی ۳ تا ۱۰ روز از بین میروند.
آرامبخش، بیهوشی یا مخدر
GHB در سال ۱۹۶۰ به عنوان یک داروی بیهوشی با عملکرد کوتاه مدت ساخته و ارائه شد. و بعد از آن به عنوان یک ماده مخدر تفریحی و مکمل غذایی به بدن سازان ارائه شد. GHB به عنوان دارویی که مورد سوء مصرف قرار میگیرد. در سال ۱۹۹۰ تحت داروهای برنامه اول در ایالات متحده دسته بندی و فروش آن ممنوع شد. با این حال، این دارو و پیش سازهای آن که عبارت اند از گاما بوتیرولاکتون (GBL) و ۴ و ۱- بوتاندیول (4-BD.1)از طریق اینترنت قابل دسترس هستند.
در سال ۲۰۰۲، سدیم او کسی بات (اکسریم فرمولاسیونی از (GHB جهت درمان نارکولپسی (نوعی اختلال خواب) به تأیید سازمان غذا و دارو رسید. و در دسته بندی داروهای برنامه سوم قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۱۷، سازمان غذا و دارو اولین نوع ژنریک اکسریم (سدیم او کسی بات) قابل حل در بزاق را جهت درمان کاتاپلکسی و خواب آلودگی شدید روزانه در بیماران دارای نارکولپسی به تأییدرساند.
نحوه مصرف
این دارو دوبار در شب به عنوان خواب آور استفاده میشود و منجر به تقویت خواب میشود.
این دارو خواب روزانه را کاهش میدهد و همچنین تعداد حملات ناگهانی ضعف عضلانی را کم میکند؛ حملاتی که پزشکان آنها را کاتاپلکسی مینامند و معمولاً در بیماران مبتلا به نارکولپسی رخ میدهند. علاوه بر این، سازمان غذا و دارو (FDA) با توجه به کاربرد این دارو، آن را در دو دستهبندی مختلف قرار داده است که این ویژگی، آن را به دارویی متمایز تبدیل میکند.
افزون بر مصرف تأییدشدهی این دارو برای درمان نارکولپسی، پژوهشگران به کاربرد GHB در درمان ترک الکل نیز توجه ویژهای کردهاند.
GHB به عنوان یک آرام بخش، گاهی تحت کاربردهای دیگر مانند:
داروی مخدر تفریحی سرخوشی آور یا تقویت کننده قوای جنسی نیز مورد سوء استفاده قرار گرفته است.
این دارو به صورت غیر قانونی و تحت نامهای گوناگونی مانند: «ری نیو ترینت»، «ریوی وارانت»، «بلو نیترو»، «ریمی فورس»،«جی اچ روتیالیز» و «گاما جی» به فروش رسیده است. این دارو بیشتر به نامهای “کوالالود طبیعت” و “اکستازی مایع” در میان سایر نامهای دیگر شناخته میشود. GHB به عنوان یک داروی تجاوز همانند الکل عدم بازداری و فراموشی ایجاد میکند. اگرچه قربانی لزوماً خواب یا بیهوش نیست.
🔺 آیا میدانید؟؟ 🔺
تشخیص نوشیدنیهای مخلوط شده با دارو یا مواد مخدر
محققان دو تکنولوژی پیشرفته ابداع کردهاند که تشخیص داروی تجاوز در نوشیدنیها را ممکن میسازد. دیوید ویسون، دانشمند اهل تورنتوی کانادا، اولین تکنولوژی را با عنوان “شناسه نوشیدنی شخصی” طراحی کرده است.این ابزار که به اندازه انگشت شست میباشد مکانیسمی دارد که قادر به تشخیص داروها بوده! و میتواند تشخیص دهد که آیا یک ترکیب شیمیایی ناشناخته در نوشیدنی مخلوط شده است یا خیر.
تنها باید ابزار را در نوشیدنی فرو برد تا LED دستگاه هشدار دهد. دومین مورد از تکنولوژی بالاتری برخوردار است و توسط چهار دانشجوی کارشناسی دانشگاه ایالات کارولینای جنوبی تولید شده است. ایــن روش هوشمند از مواد شیمیایی استفاده میکند. که زمانی که در معرض روهیپنول و GHB قرار می گیرد واکنش نشان میدهد.
این مواد شیمیایی عناصر تشکیل دهنده در لاک ناخن میباشند و رنگهای مخفی نام دارند. زمانی که لاک روی ناخن زده میشود مانند نوار تست عمل کرده و زمانی که با داروهای تجاوز واکنش دهد تغییر رنگ میدهد. این محصول میتواند در مورد نوشیدنیهای خطرناک هشدار دهد و هیچگاه این خاصیت را از دست نمیدهد. حتی اگر شما تصور کنید که کافی است مراقب نوشیدنی خود باشید تا کسی در آن چیزی نریزد. اما به خاطر داشته باشید که حتی متصدی بار که نوشیدنیها را سرو میکند ممکن است دست به چنین عملی بزند.
علاوه بر ” داروهای آرامبخش-خواب آور غیرباربيتورات” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
