فلومازنیل:یک آگونیست گیرنده بنزودیازپین
فلومازنیل (رومازیکون) یک نوع بنزودیازپین است که با میل ترکیبی بالایی به گیرندههای بنزودیازپین موجود روی ساختار GABAA متصل میشود. اما پس از اتصال هیچ فعالیت ذاتی ازخود نشان نمیدهد. در نتیجه این دارو به صورت رقابتی دسترسی بنزودیازپینهایی که از طریق دارویی فعال میباشند را مسدود نموده. و به طور مؤثر اثرات ضد اضطرابی و آرامبخش هر نوع بنزودیازپینی که قبل از فلومازینل مصرف شده باشد را از بین میبرد.
فلومازنیل به سرعت در کبد متابولیز میشود و نیمه عمر کوتاهی حدود یک ساعت دارد. از آنجا که این نیمه عمر خیلی کوتاه تر از اکثر بنزودیازپینها میباشد. بعد از کاهش مصرف فلومازنیل اثرات بنزودیازپین ممکن است دوباره نمایان شود. بنابراین تزریق مجدد ضرورت خواهد داشت. فلومازنیل به عنوان یک پادزهر استفاده میشود که در صورت مصرف بیش از حد بنزودیازپین از طریق تزریق داخل وریدی به بیمار داده میشود. اگرچه این نوع تجویز به دلیل ترس از تسریع تشنج ناشی از قطع دارو به ندرت انجام میشود.
رویکردهای جدید جهت درمان اضطراب
شیوع گسترده اختلالات اضطرابی و عوارضِ داروهای کنونی، پژوهشگران را به سمت تولید داروهای نوین سوق میدهد؛ چرا که داروهای فعلی کاراییِ محدودی دارند. ما در این بخش عوامل کلیدی را بررسی میکنیم. البته، سایر فصلهای این کتاب تحلیلهای عمیقتری به خواننده ارائه میدهند.
۱: در آزمایش پیش _بالینی ،حیوانات ترکیب آزمایشی ۲-۲۶۲ نشان دهنده کنش داروی ضد اضطراب به همراه کاهش
آرامش، اختلالات نامطلوب حافظه و کاهش مسئولیت سوء مصرف بوده است. این دارو یک آگونیست گیرنده گابای غیر آلفای انتخابی است. که برای زیر واحد بتا – ۲/۳ این گیرنده انتخاب شده است.
۲ : آگونیست گیرنده بتا نورآدرنرژیک پروپرانولول
آگونیست گیرنده بتا نورآدرنرژیک پروپرانولول که اغلب به آن بتابلاکر یا مسدود کننده بتا گفته میشود. در برابر بسیاری از اختلالات اضطرابی به ویژه فوبیاها (انوع ترس) مؤثر واقع میشود.
پروپرانولول به طور گسترده برای درمان شرایط قلبی مختلف استفاده میشود. به گونه ای که این دارو روی نقاط نورآدرنرژیک پیرامونی اثر گذاشته و فشار خون، بیماری عروق کرونری و آریتمی های قلبی (به خصوص تپش قلب های شدید) را کاهش میدهد. به دلیل این اثرات مفید که پروپرانولول دارد این دارو میتواند منجر به ایجاد آرامش در برابر اضطراب اجرا و یا ترس از صحنه نمایش اضطراب امتحان و غیره شود. اساساً فرد پس از مصرف این دارو احساس عصبی بودن کمتری خواهد داشت. زیرا در این حالت سیستم قلبی عروقی فعالیت کمتری دارد. به نظر می رسد که پروپرانولول واکنش هیجانی و احساسی را زمانی که خاطره دلهره آور دوباره فعال می شود، کاهش می دهد. این کاربرد نشان می دهد که پروپرانولول می تواند در درمان اختلالات اضطرابی ناشی از رویدادهای ناراحت کننده مانند PTSD مؤثر واقع شود.
PTSD کابوسهای شبانه
استیفن و همکاران، کاربرد این دارو را برای درمان اختلال خواب و کابوسهای شبانه ناشی از PTSD ارزیابی کردند. آنها همچنین تأثیر دارو بر عملکرد کلی بیمار و سایر نشانههای مرتبط را بررسی نمودند. و به این نتیجه رسیدهاند که شواهد کافی برای کارایی این دارو در درمان اختلالات اضطرابی و اختلال استرس پس از سانحه وجود ندارد. نکته جالب توجه این است که این نظریه در مطالعه ای دیگر با مطرح نمودن منع مصرف این دارو به چالش کشیده شده و بیان شده است که پروپرانولول می تواند منجر به کاهش ترس در افراد سالمی شود که ترس از عنکبوت دارند.
استین و همکاران به بررسی دادههای ۴۵ مرکز بالینی در دنیا پرداختند. تا نشان دهند که آیا مصرف -۲۵ ۵۰ میلی گرم اگونیست ملاتونین به نام اگو ملانین در روز می تواند در درمان بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه مؤثر واقع شود یا خیر. اگو ملانین منجر به کاهش میانگین نمرات کلی در مقیاس اصلی(مقیاس اندازه گیری اضطراب همیلتون )شد. و عوارض جانبی کمتری نسبت به گروه مقایسهای دیگری داشت که داروی ضد افسردگی SSRI به نام اس سیتالوپرام (لكسايرو) دریافت کرده بودند.
پرگابالین (لیریکا)
لیریکا (پرگابالین) در بسیاری از موارد جهت درمان اختلال اضطراب فراگیر تجویز شده است. پرگابالین منجر به کاهش نفوذ پیش سینایسی کلسیم به درون نورونها میشود. این اثر باعث کاهش انتقال عصبی تحریک کننده میشود. پرگابالین به منظور درمان بیماری صرع، فیبرومیالژیا و دردهای نوروپاتیک به تأیید سازمان غذا و دارورسیده است. اثر بخشی بالینی این دارو تنها چند روز طول میکشد. و بهبود حاصل از آن و با ادامه مصرف تا مدتها باقی خواهد ماند. مصرف پرگابالین میتواند برای چندین نوع اختلال اضطرابی و البته بدون محدودیت در افراد مسنی که دارای اضطراب فراگیر هستند. و بیمارانی که دارای اضطراب حاد هستند به کار رود. البته میتوان پرگابالین را به عنوان داروی کمکی در کنار سایر داروهای ضد افسردگی به منظور درمان افسردگی پایدار یا مداوم تجویز نمود. متأسفانه پرگابالین ممکن است در زنان باردار اثرات تراتوژنیک منفی ایجاد نماید.
داروهای ضد افسردگی سروتونینرژیک
داروهای ضد افسردگی سروتونینرژیک میتوانند با بهبود تجربه ،مجدد اجتناب بی حسی برانگیختگی و کیفیت زندگی در درمان بیماری PTSD مؤثر واقع شوند.سازمان غذا و دارو (FDA) اثربخشی سرترالین و پاروکستین را برای درمان PTSD بهطور رسمی تأیید کرده است. علاوه بر این، نتایج بررسیهای بالینی نشان میدهد که فلووکسامین و سیتالوپرام نیز در کنترل علائم این اختلال کارایی قابلتوجهی دارند. در همین راستا، ویلازودون به عنوان یک داروی ضدافسردگی جدید، نتایج امیدوارکنندهای را در درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) نشان داده است.
آزمایشهای بالینی نیز اثر بخشی پرازوسین (مینی پرس) در درمان اختلالات خواب ناشی از اختلال استرس پس ازسانحه کابوسهای ،شبانه نشانههای عملکردی و سایر علائم در این اختلال را گزارش کرده اند. پرازوسین تا حدی به پروپرانولول شباهت دارد در یک مطالعه که روی جانبازان انجام شده است این نتیجه به دست آمد که پرازوسین اثر بخشی بالایی ندارد. دوزهای مصرفی پایین بوده و بسیاری از بیماران مصرف دارو را قطع کرده بودند. دوزهای بالاتر میتواند اثر بخشی بیشتری داشته باشد. پرازوسین ممکن است در بیمارانی که دارای فشار خون پایه بالاتری هستند مفید واقع شود. در نهایت یک داروی مرتبط به نام دوکسازوسین (کاردورا) تنها دارویی بود که از اثربخشی متوسطی برخوردار بود.
علاوه بر ” فلومازنیل” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.
