درمان مشکلات خواب

داروهای مورد استفاده جهت درمان بی خوابی

درمان فارماکولوژیک بیخوابی در ایالات متحده توسط داروهای زیر که مورد تأیید سازمان غذا و دارو میباشند انجام میشود:

•  داروهای خواب آور آگونیست گیرنده بنزودیازپینی (BZARS) مانند تریازولام استازولام، تمازپام، فلورازپام وکوآزپام.
•  داروهای خواب آور غیر بنزودیازپینی مانند زالپلون، زولپیدم و اسزوپیکلون
•  راملتئون که یک آگونیست گیرنده ملاتونین است.
•  دوکسپین که یک داروی ضد افسردگی است.
•  ساوور کسانت که یک آنتاگونیست گیرنده اورکسین است و به تازگی به تایید رسیده است.

داروهایی که بدون برچسب مصرف میشوند عبارت اند از سایر داروهای ضد افسردگی، ضدحساسیت، ضد روان پریشی و ملاتونین درمان‌های مکمل و جایگزین مانند طب سوزنی و طب گیاهی ژاپنی نیز به عنوان روش درمان بی خوابی مورد استفاده قرار گرفته اند.

داروهای خواب آور آگونیست گیرنده بنزودیازپینی

بی خوابی مزمن ممکن است خود را به صورت مشکل در به خواب رفتن، مشکل در خواب ماندن، بیدار شدن پس از مدتی کوتاه و یا بیدار شدن در صبح بدون داشتن حس رفع خستگی و نیروی تازه بروز دهد. حدود ۱۰ درصد از مردم بیخوابی مزمن را تجربه میکنند. حدود ۵۰ درصد از افرادی که دارای سایر شرایط روان شناختی یا بالینی هستند از بیخوابی شکایت دارند.

عوارض بی خوابی

عوارض بی خوابی شامل: خستگی روزانه، کمبود انرژی، تمرکز و حافظه ضعیف، دمدمی بودن ،کج خلقی و مشکل در تکمیل کارها می‌باشد. روش‌های درمانی میتواند مبتنی بر روش‌های روان شناختی و یا داروشناسی باشد. از میان درمان‌های روانشناختی درمان.های شناختی- رفتاری برای بیخوابی (CBT-I) اثربخشی بالایی داشته اند.

مزایای درمان CBT-I عبارت اند از: عدم عوارض جانبی دارو، عدم وجود مشکلات وابستگی و قطع مصرف و مصرف ایمن در بیماران باردار متأسفانه درمان شناختی رفتاری بیخوابی روشی گران قمیت بوده ،تأثیر آن با تأخیر بروز میکند و به راحتی در دسترس نیست.

در مقابل ،درمان های دارویی مبتنی بر BZRA ها تأثیر گذاری بالا داشته ارزان قیمت بوده و به راحتی در دسترس هستند. این روش دارویی با معایبی نظیر اختلال در عملکرد روزانه پس از مصرف، ایجاد وابستگی و همچنین مشکلات ناشی از قطع مصرف دارو همراه است. همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، تمامی بنزودیازپین‌ها ویژگی‌های خواب‌آور دارند. از این میان، سازمان غذا و دارو (FDA) پنج نوع از آن‌ها شامل فلورازپام، استازولام، کوآزپام، تمازیام و تریازولام را به‌طور اختصاصی برای درمان بی‌خوابی تأیید کرده است.

اگرچه سایر داروهای این دسته بندی مانند آلپرازولام به طور گسترده ای استفاده شده است. و اثر مشابهی در راستای این هدف دارد. تریازولام دارای کوتاه ترین نیمه عمر (۲ تا ۴ ساعت) بوده و همراه با کمترین آرام بخشی روزانه است. این دارو در شب به میزان کافی آرام بخش نیست. بالعکس سایر داروهای این طبقه دارای نیمه عمر طولانی‌تری بوده و ادامه خواب را افزایش میدهند. اما ممکن است عوارض شناختی منفی در روز بعد ایجاد کنند. تحمل و وابستگی ایجاد شده پس از مصرف نیز زیان آور است. بنزودیازپین‌ها میتوانند برای بیمارانی که همزمان دارای اختلالات اضطرابی هستند مفید باشند.

رفتار پیچیده خواب

سازمان غذا و دارو (FDA) در مارس ۲۰۰۷ هشدار جدیدی صادر کرد. این سازمان از تولیدکنندگان داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور، که برای درمان رفتارهای پیچیده خواب (CSBS) استفاده می‌شوند، خواست تا درباره خطرات رانندگی در حالت خواب‌آلودگی روی برچسب محصولات خود هشدار دهند.

این لیست شامل ۱۳ دارو است: باربیتورات‌های باتیسول، کاربریتال و سکونال؛ بنزودیازپین‌های دالمین، هالسیون، پروسام و رسیتوریل؛ BZRAهای غیربنزودیازپینی شامل آمبین، سوناتا و لونستا؛ و در نهایت آگونیست ملاتونین روزرم. همچنین دو داروی متفرقه دیگر به نام های دورال و پلاسیدیل. این هشدار نامه فراگیر نیست.

زیرا همه بنزودیازپین ها دارای خطرات رانندگی خواب آلود و فعالیت های مربوط به خواب هستند. این رخدادها که پیش از افزایش این گونه گزارش ها و آگاهی دادن تصور می شد به ندرت رخ می دهند اکنون در حال افزایش هستند. چن و همکاران اشاره کرده اند که ۲۴ درصد از بزرگسالان و ۱۷ درصد از بیماران مسن، برخی از عوارض جانبی مربوط به خواب را پس از مصرف زولپیدم تجربه کرده اند. چنین عوارضی تا حدی مربوط به مقادیر مصرفی دارو و میزان غلظت آن در خون است.

به عنوان مثال، بزرگسالانی که عوارض جانبی مربوط به خواب را گزارش کرده بودند مقدار میانگین ۱۵ میلی گرم از این دارو را استفاده کرده بودند در حالی که افرادی که چنین تجربه ای نداشتند میانگین دوز مصرفی آنها برابر ۶/۸ میلی گرم بوده است. بیماران مسن که دارای مشکلات مربوط به خواب بودند در مقایسه با افرادی که چنین عوارضی را تجربه نکرده بودند، مقدار بالاتری از دارو را مصرف نکرده بودند (هر دو گروه مقدار میانگین ۱۲ میلی گرم از دارو را مصرف کرده بودند).

🔺 آیا میدانید ؟ 🔺

حلزونهای درمانی برای اختلالات خواب ✅✅✅

طی ۵۰ سال گذشته، دانشمندان از مطالعه حلزون‌های مخروطی سمی، دستاوردهای علمی چشم‌گیری کسب کرده‌اند. این شکارچیان دریایی، ترکیباتی آزاد می‌کنند که درد را تسکین می‌دهد و از قلب در برابر حملات محافظت می‌کند. به تازگی، محققان مواد شیمیایی جدیدی از این حلزون‌ها استخراج کرده‌اند که موش‌ها را به خواب می‌برد.حلزون ها و در محیط طبیعی خویش موادی به نام کونوتوکسین ها را به کار می برند تا شکار خود را به دام اندازند.

مجله توکسین مطالعه جدیدی از فرانکلین و راجش را منتشر کرد. آن‌ها در این پژوهش، ۱۴ نوع سم پپتیدی جدید را از زهر مخروط تار عنکبوت جداسازی و توصیف کرده‌اند. هنگامی که پنج نوع از این ترکیبات به موش ها تزریق شد، چهار نوع از آن ها هیچ تاثیری نشان ندادند. اما یکی از این ترکیبات باعث شد که موش ها چندین ساعت به خواب روند. این یافته‌ها تأیید می‌کنند که برخی مواد، ظرفیت بالایی برای درمان اختلالات خواب دارند. بنابراین، پژوهشگران باید آن‌ها را دقیق‌تر بررسی کنند.

علاوه بر ” درمان مشکلات خواب” می توانید برای مشاهده سایر داروها و روش های درمانی در “بخش آَشنایی با دارو های روانشناسی” مشاهده نمائید.