داروی اساسی که برای درمان اختلال اضطراب فراگیر در سال 2002 در ایالات متحده وارد بازار شد؛ اس سیتالوپرام نام گرفت.

این دارو ایزومر فعال درمانی (مولکول آینه‌ای )سیتالوپرام است. به عنوان یک ایزومر فعال، تفاوت اصلی آنها در قدرت است: اس‌سیتالوپرام دوبرابر قوی تر از سیتالوپرام است. در نتیجه دوز تجویزی آن ۵۰ درصد سیتالوپرام است. به عبارت دیگر ۱۰ میلی گرم اس‌سیتالوپرام با ۲۰ میلی گرم سیتالوپرام برابر است. در حالی که یک دوز ۲۰ میلی گرمی( در مقایسه با ۴۰ میلی گرم سیتالوپرام) به صورت متوسط در درمان افسردگی موثر است دوزهای ۵۰ میلی گرمی برای دستیابی به بهبودی بسیار موثر بوده و حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد از بیماران در نهایت در طول دوره ۱۲ هفته ای مطالعه به بهبودی رسیدند. هیچ عارضه قلبي حتى زمانی که دوز تا ۵۰ میلی گرم روزانه افزایش پیدا میکرد، مشاهده نشده است.

اس سیتالوپرام | مشاوره خوب| روانشناسی|روانشناسی خوب| مشاوره درجه یک| مشاوره آنلاین| کتاب روانشناسی| اینجا جایی امن برای مشاوره

یک مشاهده از درمان طولانی مدت با SSRIها و دیگر داروهایی که با سیستم سروتونین مرتبط هستند، نشان داد که در طول زمان علائم افسردگی که یک بار بهبود پیدا کرده بودند بار دیگر ظاهر شدند این پدیده اثر «از کار افتادن» نامیده میشود. اگرچه تصور میشد این پدیده به دلیل تجویز SSRIها است. اما پیش از این در درمان با ضدافسردگی‌های نسل اول و MAOIها نیز مشاهده شده بود. در نتیجه کاهش اثر در طول زمان میتواند با هر کدام از داروهای ضدافسردگی موجود در حال حاضر رخ دهد.

اس سیتالوپرام | مشاوره خوب| روانشناسی|روانشناسی خوب| مشاوره درجه یک| مشاوره آنلاین| کتاب روانشناسی| اینجا جایی امن برای مشاوره

 دلایل از دست رفتن اثر ضدافسردگی

دلایل از دست رفتن ضدافسردگی ها شامل:

  • عدم مصرف دارو
  • عود علائم اختلال موردنظر به دلیل دوره طبیعی آن یا استفاده از الکل
  • استعمال داروهای غیرقانونی وجود ندارد.

علت کاهش پاسخ‌دهی به دارو هنوز اثبات نشده است، اما دو فرضیه اصلی مطرح است: تغییرات فارماکوکینتیک (تغییر در جذب، انتشار، متابولیسم یا دفع) و تغییرات فارماکودینامیک (کاهش حساسیت یا تعداد گیرنده‌های دارویی).

یک برآورد از فراوانی کاهش پاسخ دهی به، دارو حاصل از مطالعه افسردگی NIMH و ناپدید شدن اثر ضدافسردگی در طول زمان می باشد.

مطالعات علمی نیز تأیید کرده‌اند که:

افرادی که در اولین درمان ضدافسردگی خود کاهش پاسخ دهی به دارو را تجربه میکنند؛ ممکن است به درمان‌های بعدی نیز کمتر پاسخ بدهند. راه کارهای رفع کاهش پاسخ دهی به دارو شامل افزایش دوز SSRI ایجاد یک وقفه دارویی یا کاهش میزان دارو، تغییر دارو به یک دسته دیگر از ضدافسردگی‌ها یا همراه کردن یک داروی روان درمانی دیگر مثل لیتیم یا یک آنتی سایکوتیک است.

دسته‌بندی‌ها: آشنایی با دارو های روانشناسی